Ghazal 271

January 23, 2000

غزل ۲۷۱

Of her black hair I complain, O ask me not
Cause of her, lost I remain, O ask me not.

دارم از زلف سیاهش گله چندان کـه مـپرس
که چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرس

In the hope of loyalty, nobody leaves his heart & faith
I repent, my deeds disdain, O ask me not.

کـس بـه امید وفا ترک دل و دین مـکـناد
کـه چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس

A sip of wine never cause misdeed or grief
Ignorant put me through so much pain, O ask me not.

بـه یکی جرعه که آزار کسش در پی نیسـت
زحمـتی می‌کشـم از مردم نادان که مپرس

O pious one, pass me by, 'cause this red wine
Makes your faith vain, drives you insane, ask me not.

زاهد از ما به سلامت بـگذر کاین می لـعـل
دل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرس

On the path of life and soul, stories abound
One will strain & one will feign, O ask me not.

گـفـت‌وگوهاسـت در این راه که جان بگدازد
هر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مـپرس

I longed for health and bliss, but alas
That seductress holds my rein, O ask me not.

پارسایی و سـلامـت هوسـم بود ولی
شیوه‌ای می‌کـند آن نرگس فتان که مـپرس

I asked the ball of heavens, what is my role on this plane?
In the polo game of life I entertain, O ask me not.

گـفـتـم از گوی فلـک صورت حالی پرسم
گفـت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرس

I asked, with your hair whose blood you drain?
By God, this story is a long chain, O ask me not.

گفتمـش زلـف بـه خون که شکستی گفتا
حافـظ این قصه دراز است به قرآن که مـپرس