Ghazal 325
January 22, 2000If I find the dust under Beloved's feet
Use as eye-liners, draw a line, neat & discreet.
Use as eye-liners, draw a line, neat & discreet.
گر دسـت دهد خاک کـف پای نـگارم
بر لوح بـصر خـط غـباری بـنـگارم
بر لوح بـصر خـط غـباری بـنـگارم
In your scent I have drowned, yet I have hope
Waves of my tears shall float my fleet.
Waves of my tears shall float my fleet.
بر بوی کنار تو شدم غرق و امید اسـت
از موج سرشکم که رساند بـه کـنارم
از موج سرشکم که رساند بـه کـنارم
Butterfly of my soul, Beloved seeks
Once finds that candle, joyously burns by its heat.
Once finds that candle, joyously burns by its heat.
پروانـه او گر رسدم در طـلـب جان
چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم
چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم
Think of me today, turn not away
Else tonight in pain, my prayers I repeat.
Else tonight in pain, my prayers I repeat.
امروز مکـش سر ز وفای مـن و اندیش
زان شب که من از غم به دعا دست برآرم
زان شب که من از غم به دعا دست برآرم
Beauty of your hair consoles every lover
Yet with their calmness, my calm defeat.
Yet with their calmness, my calm defeat.
زلـفین سیاه تو بـه دلداری عـشاق
دادند قراری و بـبردند قرارم
دادند قراری و بـبردند قرارم
O breeze, bring me a scent of that wine
One whiff, my drunken state will treat.
One whiff, my drunken state will treat.
ای باد از آن باده نسیمی بـه مـن آور
کان بوی شفابخـش بود دفـع خـمارم
کان بوی شفابخـش بود دفـع خـمارم
If my friend's deceptions don't break my heart
Her every breath my spirit will replete.
Her every breath my spirit will replete.
گر قلـب دلـم را ننهد دوسـت عیاری
مـن نـقد روان در دمش از دیده شمارم
مـن نـقد روان در دمش از دیده شمارم
Don't try to shed my dust from your clothes
From now on, even the wind, it shall cheat.
From now on, even the wind, it shall cheat.
دامن مفشان از من خاکی که پس از من
زین در نـتواند کـه برد باد غـبارم
زین در نـتواند کـه برد باد غـبارم
Hafiz, her sweet lips are my soul's seat
I live for the moment when soul and lips meet.
I live for the moment when soul and lips meet.
حافـظ لب لعلش چو مرا جان عزیز است
عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم
عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم